Wat God doet door zijn Zoon mens te laten worden is het herstel van de hele schepping door de kroon op de schepping te genezen en daarmee begint God in het gezin. Met de geboorte van Christus wordt het gezin een weg tot genezing voor man, vrouw en kind. Zo maakt Hij het gezin tot leerschool, tot huiskerk.
God heeft kwetsbaar en klein in ons midden willen komen, opdat wij het zelf aandurven; kwetsbaar, klein en weerloos met Hem mee te werken.
Leven wij werkelijk als kinderen van God, zijn we vrij van de machten van de duisternis? Is onze band met God en de naaste op zo'n niveau dat ons geloof ons weten overstijgt?
Heiligen zijn een brug in tweeduizend jaar navolging.
Tegenslagen oppakken met Jezus voor ogen. In de zwaarste omstandigheden een kans zien om met Hem tot overwinning te komen. Dan wordt je zelf geestelijk breed en lang, en raak je geworteld in heilige grond, dan blijf je staande en zie je uit naar alles wat God ons beloofd.
Het mysterie van de ten hemel opneming van Maria. Zij, bij wie God thuis mocht zijn, is nu definitief bij God thuis. Het feest van de ten hemel opneming van Maria is ook ons feest. Wat zij nu heeft ontvangen, zullen wij ook eens ontvangen.
Petrus en Paulus: Tegengestelde karakters, andere opvoeding en achtergrond, maar ze hebben elkaar volledig gevonden in Christus.
Als wij ter Communie gaan vieren we de eenheid met God en met elkaar, dan zeggen we “Ja” tegen God en elkaar.
God is geen dichte kluis zonder sleutel, God heeft een grote openheid naar ons toe. Zo mag ook een gezin niet een afgesloten bolwerk zijn.
Pinksteren is de voltooiing van Christus' menswording. Stapsgewijs neemt God deel aan ons bestaan.
Alles wat hoort bij de wereld van het grootste wereldwonder tot het kleinste dorp, wetenschap en kennis, nieuwe vindingen en nieuwe inzichten, dat alles kan ons mensen niet verlossen, kan ons geen eeuwig leven schenken.